Suzuki e Vitara 61 kWh
Review - december 2025
Het allereerste elektrische model van Suzuki werd van een blanco blad ontwikkeld, in samenwerking met Toyota, maar de LFP-batterijen komen van BYD. Hoe rijdt deze e Vitara? En kan hij zich onderscheiden?
Geen link met de “gewone”
De oer-Vitara stond in 1988 mee aan de wieg van het concept genaamd SUV. Hij hielp Suzuki op de kaart zetten als bouwer van degelijke, sympathieke en betaalbare auto’s. Ook vandaag weet de achterkleinzoon van de eerste Vitara nog te verleiden. We hebben het dan over de klassieke Vitara op benzine – de e Vitara heeft daar niets mee te maken. Die werd immers from scratch ontwikkeld, in samenwerking met Toyota.
Een leuke knipoog naar de oer-Vitara betreft de dikke ‘heupen’. Voor de rest valt op hoe ver de assen uit elkaar staan. De massieve bumpers en trapeziumvormige wielkasten leveren hem een avontuurlijke aanblik op. De lichtblokken met gespleten lichtsignatuur gaan hem goed af, al is de familieband met de andere Suzuki-modellen een beetje zoek.
Mooi en praktisch interieur
Zodra je instapt, merk je dat Suzuki voor de e Vitara wat meer budget heeft vrijgemaakt dan voor zijn andere modellen. De stoelen zitten uitstekend, de materialen ogen kwaliteitsvol en het dashboarddesign is best origineel. Een grote tablet vormt de interface met het infotainmentsysteem, dat een flinke stap voorwaarts zet ten opzichte van andere Suzuki-modellen, maar qua snelheid en ergonomie niet meekan met de beste van de klas.
Achterin zit je best ruim een zelfs de hoofdruimte volstaat voor de langere medemens. De koffer is aan de kleine kant, maar gelukkig kun je de achterbank standaard over een afstand van 16 centimeter verschuiven. Zo kun je de ruimte verdelen naargelang van je behoeften. Een elektrische bediening van de kofferklep zoek je vergeefs, jammer genoeg.
In de middenmoot
Suzuki biedt twee LFP-batterijen aan, die het inkoopt bij BYD. De grootste van de twee kan 61 kWh afgeven. Deze accu’s zijn duurzaam en brandveilig, maar snelladen is niet hun forte. Snelladen kan met maximum 90 kW. Dat vertaalt zich in een 10-naar-80%-laadtijd van 45 minuten. De boordlader is een marktconforme 11 kW sterk. Vreemd genoeg staat de laadpoort links (aan straatzijde) in plaats van rechts (aan trottoirzijde). Goede punten zijn er voor de standaard warmtepomp.
Je kunt voor de regeneratieve remkracht kiezen uit een standaardstand en een krachtigere stand. Die laatste mocht eigenlijk nog wat krachtiger. Bij amper positieve temperaturen zagen wij de boordcomputer stabiliseren rond 21 kWh/100 km. Dat stemt overeen met net geen 300 kilometer aan rijbereik. Dat is doorsnee, zonder meer.
